Rozdział

.)” - rozpoczyna autor, opisując początki własnego pobytu w radzieckich więzieniach. 1-szy przystanek to Witebsk: dwustu półnagich mężczyzn w jednej celi. Więźniowie, z którymi zetknął się w Witebsku to m.Pobyt w Leningradzie (kolejny stopień więziennej podroży) kojarzy się Grudzińskiemu z transportem czarnymi więziennymi karetkami przepełnionymi ludźmi do tzw. Następną stacją na więziennym szlaku było już Jercewo pod Archangielskiem - obóz pracy. Temperatura dochodziła do minus czterdziestu stopni Celsjusza, wyżywienie stanowiło trzysta gram czarnego chleba i talerz gorącej zupy na dobę. „nocne łowy” na nowo przybywające do łagru kobiety. Praca Dzień po dniu Dzień w obozie rozpoczynała pobudka o 5. Później następował wieczorny posiłek, częściej przerywany czyimś wrzaskiem - był to znak, że komuś wyrwano jego porcję strawy (kociołek z zupą).

Pobito go i zemszczono się na nim, przydzielając w brygadzie leśnej najcięższą pracę. Niezauważonego przez woźnicę znaleziono nocą w zaspie, całkiem zamarzniętego. Jako młodzieniec mieszkał z matką. Zaczytywał się w mistrzach. Wyizolowało go to z rzeczywistości. Fakt ten niezmiernie ucieszył pozostałych więźniów, którzy tworzyli wszakże wspólnotę. Szpital budził respekt i szacunek, wchodząc doń zdejmowano czapki.” Drugi był rodowitym Niemcem. był skłonny uwierzyć. Zaczynano grać na różnych instrumentach muzycznych, po zonie rozchodziły się dźwięki harmonii i harmonijek, było słychać śpiew. Jeden z listów (będący nieomalże pochwałą aresztowania ojca) poróżnił obu..

Tagi:
były
raczej
hotelu
można
pobliskiego
zbieranego
niedorzeczny
kobiety
kłopoty
zbudowany

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55]